Arrolamentu de su populu trabagliadore sardu in s'armada italiana

S'afficu de a Manca pro s'Indipendentzia est a proponnere una battaria ordiminzada chi intro 'e su movimentu natzionale de liberatzione, s'impicet pro chi sos trabagliadores sardos si ch'iscutinent dae palas sa colonizatzione italiana.
AmpI at semper bidu in sas fortzas armadas e de politzia italianas in Patria Sarda s'esercitu de occupamentu chi s'Italia at ammaniadu in su territoriu nostru natzionale pro lassare sos sardos suta su mazu militare, pro anneare,mattanare, opprimere e pro muntenner sut'a controllu sos sardos.
Partende dae cust'analisi no bi cheret meda a s'abizare chi unu de sos problemas pius mannos chi amus est su 'e s'ocupatzione militare de sos logos nostros e, cost'az'a costazu, su 'e sas trupas istranzas invasoras. mancari, no aiamus cherfidu chi esseret istadu gai, cust'analisi nos custringhet a devere illitire contos chin sa truma de sardos accartados in sas divescias partimentas de sas fortzas de occupatzione italianas.
Sos sardos chi seberant custu caminu sunt zente chi chircat de assuprire a bisonzos divescios. Finas a como amus isperiadu custu problema dae un'ala ebbìa, cussa pius fatzile a bidere, est a narrer sa zenia de sos chi s'arruolant e chi los amus, dae semper, jamados mercenarios, ossiat cussos chi lu faghent pro su 'inari; sardos-italianos, chi medas bias ant ingarrigos de importantzia manna, ischint bene meda su chi sunt fatende e tribagliant, a livellos altos, duncas, pro sos ocupadores italianos in piena cuscescia 'e su chi sunt cumbinende. Insumas, sunt arrivistas, che a narrer chi est zente chi li bastat de artziare de gradu e aere unu posizione bona, comente e proite pagu importat. Pro zente goi bastat e avassat su 'e si pienare sas busciacas e-i su 'e si catzare onzi 'ula artziende 'e gradu; pro disizu e pro vetta sunt teracos sos chi seberant de faghere parte de sas fortzas de occupatzione, bidendelas coment'e un'elementu de fortza intro a sa sotziedade e pensende de 'nde poder aere profetos economicos e de istatus.
Su chi importat de pius a aMpI est de analizare sas contradditziones chi bi sunt, innantis de s'arruolamentu, in su populu nostru, chi in parte detzidit de assegundare custa via.
No si podet, difatis, annotare sa creschida de s'accartamentu in su populu sardu chena aere cumpresu chi custu no est causa ebbìa de colonizatzione ma effetu puru de sa mantessi.
Chi sighit a sa ruina de s'economia nostra e-i su chi 'nd'enit dae s'ilfatta de calesisiat fromma noa de economia chi cumbenzat a su populu sardu e chi no siat de tipu militare (ammentamunnos chi semus sa regione de Italia chi at pius terrinos impitados coment'e demaniu militare de totu sas ateras regiones betadas a pari). Maicantos de sos picioccos nostros, jompidos sos 18 annos chircant de aere un'intrada segura e chi aggunatet in su tempus, imbolendesiche amina e corpus in mesu a sas fortzas de occupatzione italianas. Custu, pius de totu, ca issos no resessint a bidere peruna possibilidade de tribagliu, siat manile opuru intelletuale (su disimpreu de sos zovanos in Sardigna che jompet a su 33-35 pro chentu.
C'ant conchinadu su populu nostru, comente sutzedit in donzi colunia, a creere de che poder essere intro de sas fortzas de ocupatzione etotu ma abarrende particulares e divescios. A sa parte de su populu sardu chi s'est bendidu a sas armas italianas si reconnoschet su printzipiu eticu: bastat de bidere su mitu de sa “brigata sassari”, torradu a vida in sos urtimos 20 annos o sos “cacciatori di sardegna”, chi jighent su lumene de sa partria nostra.
Sa cumbenintzia chi 'nd'at s'istadu italianu, diat esser a narrere s'efetu de colonizatzione, est ladinu:
- Sighire a si pijare dae sa patria nostra e dae sa possibile fraigadura de un'isseperu nou pro sa Sardigna, bratzos e cherveddos, a manera chi no potant faghere pius parte de perunu protzessu de liberatzione de su logu issoro.
- Istejendeche custa chedda de pitzinno iscuntentos, fatende a manera de los fagher isciaos de sa paga, s'arrivit a indebilitare calesisiat protzessu de discuntentesa e de murrunzu in sa colunia sarda (in sa patria sarda pro a nois).
- Incarcheddareche sentidos natzinalitarios italianos, finas dende a sas fortzas de occupatzione una illatadedda de sardidade, servit a arruinare su sentidu sardu, mai mudadu in sos seculos, de identidade e de natzione de su populu nostru e a che lu fagher bortare a banda a sos valores natzionales italianos chi no nos appartenent.
- S'assegurant chi bona parte de su populu nostru siat colonizadu in totu e si cumportet che massaju terrale in logu sou, bardende in lumene de su “tribagliu” s'istadu italianu e-i s'opressione sua.
- Per mesu 'e sos raportos inter omines, fundamenta de sa fraigadura sotziale de sa sotziedade nostra, s'istadu italianu resessit a ammodigare su pensamentu c'at su populu nostru de sas fortzas de occupatzione italianas (apendebei maigantos sardos intro 'e custas etotu, b'at un'ispetzia de soldadu etnicu, chi, in una manera o in s'atera, abarrat a faghere parte de su populu e no benit reconnotu pro su chi in sa realidade est: unu trastos de s'ocupatzione militare italiana in sa colunia Sardigna).
S'Italia gai 'nd'at in segus no sa fraigadura ebbìa de un'istrutura economica chi est contr'a sa naschida de calesisiat atera fromma de economia possibile, ma bi la podet sighire a aere su cumandu de sa cultura, fundende totu propriu subra s'italianizatzione de su populu sardu, dae sa cultura a sa limba sua, e iscussertende s'istoria etotu de su populu nostru.
Est jaru chi una 'orta incomintzadu su protzessu, no b'at possibilidade peruna de arrejonare chin sa parte de su populu chi est istada arruolada. Ca proite una bia chi che sunt intro, su chi faghent e-i sa mantessi forma mentis chi manu manu leant, che los ponet totucantos in una categoria: sos mercenarios-inimigos de sa classe-natzione sarda.
Tando chi a Manca pro s'Indipendentzia reconnoschet su valore de domadura manna e de colunialismu a s'arruolamentu de sos zovanos nostros in sas fortzas de occupatzione e cumprendende chi pro custu, a su populu trabagliadore no che li podet jighere ateru che-i s'analisi sua e-i su cossizu de leare cuscescia e de revudare custa pratiga de partidura de sos interessos natzionales, de ruina manna de s'identidade nostra e de bocchidura inter frades sardos.
S'afficu est de giompere a illitire cuntierra chin arrimaduras coloniales: coment'a narrer s'istadu italianu a un'ala chin s'esercitu sou fatu de italianos e a s'ater'ala su populu nostru chi no diat perunu ajudu a s'invasore.
Sa mira de custa campagna est chi devat essere ladinu a su populu nostru cal'est su perigulu 'eru: cussu de diventare un'aima de colonizatzione e de ischire comente sa colonizatzione militare tribagliat in Sardigna. S'ilgiarimentu at a aere, pro cussu, unu rolu istruturale e culturale puru.
Devimus fagher cuntierra manna pro chi su populu nostru no intret in sas fortzas armadas italianas, a manera chi manu manu chi che colat su tempus sas fortzas trabagliadoras de su populu nostru lassent a bonu sou custa calidade de “tribagliu”.
Devimus fagher e organizarennos che populu pro fagher naschere un'isseperu economicu chi nos potat isprendere dae sas cadenas coloniales e dae sa dipendentzia economica chi semus connoschende. Devimus torrare a incomintzare a nos bidere coment'e patria e a nos abizare de sas possibilidades e de sas siendas mannas aberu chi custa terra nostra nos dat , si si bi vivet ponzende a parte sas leges economicas colonialistas italianas.
Podimus essere unu populu chi seberat, chi ischirriat cale economia e cale tribagliu sunt sos menzus pro campare 'ene, pro fagher a manera chi sa patria nostra bundet e vivat deaberu sa libertade sua siat coment'e pessona siat coment'e sotziedade. Amus bisonzu de sos zovanos nostros e de frades e sorres nostras pro fraigare totu custu e no nos podimus permitere chi una parte de sas fortzas nostras che diant borta in sas divisas italianas. Totu custas balìas diant devere essere impitadas in su progetu beru de affrancamentu de su populu trabagliadore sardu: s'ammaniadura de s'Istadu Sardu de sos Trabagliadores. Chie s'at a cherrer bestire sa divisa e s'at a cherrer impreare a artziare 'e gradu in s'esercitu l'at a poder faghere, ma pro una Sardigna chena meres anzenos, no pro s'inimigu chi nos muntenet che isciaos e mischinos in terra nostra.
A su populu nostru namus custu:
No T’ARRUOLES! SES SARDU!
Direzione politica di a Manca pro s’Indipendentzia.
|